ಅನಾಥ ಶವಗಳು... · ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 40

nenapina-hani

ಈ ತೀರದಲೆಗಳಿಗೂ ನಿನ್ನದೇ
ಖಯಾಲಿ,
ಎಷ್ಟು ಬೇಡವೆಂದರೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೋಕಿ
ಮುದ್ದಿಸಿ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತದೆ ..~

ಅಪ್ಪಿಬಿಡು ಒಮ್ಮೆ
ಈ ಲೋಕವೇ ನನ್ನೊಳ ಮೂಡುವಂತೆ;
ಪ್ರತಿ ಅಣುರೇಣು
ಛಿದ್ರಗೊಂಡು
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮರುಹುಟ್ಟು ಪಡೆವಂತೆ …

~

ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಕಾಪಿಟ್ಟ
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಓಜಸ್ಸ ಒಟ್ಟು ಮಾಡಿ
ಚಂದಮಾಮನಿಗೆ ಕಡ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ
ಹುಡುಗಿ,
ಸಂಶಯವಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ
ಮನೆಯಂಗಳದ ಅಕಾಶವ ನೋಡು….

~

ಮತ್ತೆ ನೀರವ ಮುಸ್ಸಂಜೆ,
ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಉಳಿದ ಮೋಡದ ತುಂಡು,
ಖಾಲಿ ಬೆರೆಳ ಸಂಧಿ,
ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಕಲಿಸಬೇಕು
ಬಂದುಬಿಡೇ

ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 39 · ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 39

root

೧)
ಕಂಪ್ಪೌಂಡಾವೃತ ಬಹುಮಡಿಯ ಮನೆಯ
ಅಲ್ಸೇಶನ್ ನಾಯಿಗೂ..
ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂದು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಊಳಿಡುವ
ಬೀದಿನಾಯಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ
ಬರಿಯ ‘ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ’
೨)
ಸಮಯದ ವೇಗಕ್ಕೆ ಕುಪಿತನಾದವನು
ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹಾಕಿದ;
ಆದರೂ ಸಮಯ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು
ಈ ಸಮಯದ ಸತ್ಯ…
೩)
ತನ್ನದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಡವರಿಗೆ ಧಾರೆ ಎರೆದವನೂ
ಆಗರ್ಭ ಶ್ರೀಮಂತ ಜಿಪುಣ ಇಬ್ಬರೂ ಸತ್ತರು
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಷ್ಟೇ…
ಮೊದಲನೆಯವನು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ
ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ..
೪)
ಕುಡಿಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಲಿತು ಹೊರಚಾಚಿ
ಹಾರಲಣಿಯಾಗಿ
ಆಕಾಶದತ್ತ ಮೊಗವಿಟ್ಟರೂ
ತಾಯಿ ಬೇರು
ಸಡಿಲವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ…
(ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ)
ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 39 · ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ಸ್ವಗತಗಳ ಸಾಂತ್ವನ (ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 39)

​ಹಸಿವಾಗಲು ಮಾತ್ರೆಯಿದೆ;
ಕೇರಿಯ ಅನಾಥ ಹುಡುಗ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,
ಹಸಿವಾಗದಿರಲು ಔಷಧಿ ಬೇಕಂತೆ..

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು
ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ
ಯುದ್ಧ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ;

ಒಡೆದ ಗಾಜು
ಮರು-ಜೋಡಿಸಲಾರದಂತೆ;
ಮತ್ತೆ ಬದುಕು ?

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಬಲ್ಲೆ;
ಜಗದಗಲ ಹರಡಿದ ಶೂನ್ಯತೆ ಒಂದನು
ಬಿಟ್ಟು


ಅವಸರಬೇಡ,
ಸಾವು
ನಿನ್ನ ಪಾದಕ್ಕಂಟಿದ ಚಪ್ಪಲಿ;

ಹಾಳೂರಿನ
ಹಾದಿಯಲ್ಲೊಂದು
ಮದುವೆ ದಿಬ್ಬಣಕೆ
ಎದುರಾದ ಶವಯಾತ್ರೆ;
ಮುದಿಯನೊಬ್ಬ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ

ಸ್ವಗತಗಳಲಿ
ಸಾಂತ್ವನವಿದೆ;
ಹೊರಸಾಯುವ
ಪದಗಳಿಗಿಂತ,
ಇರಿದ ನಿನ್ನೆಗಿಂತ, ಸಾವ ಕರೆವ ನಾಳೆಗಿಂತ..

ಹುಸೇನಿ ~

ಹೇಗಿದೆ ಹೇಳಿ

ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಸಂದೇಶ · ತೊರೆಯ ತೀರದ ನೆನಪುಗಳು

ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಸಂದೇಶ

ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇಂದು ನಾ ಅತ್ತಾಗ ಅಮ್ಮ ನಕ್ಕ ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿನ .. ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ .. ಎಂದಿನಂತೆ ಸೋಂಬೇರಿಯಾಗಿ ೮ ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಎತ್ತಿದ ನಂಗೆ ಅನೂಹ್ಯ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನ ಹೃದಯದ ಮಾತುಗಳಿವು.. ನೀವೂ ಓದಿ ….

ಹುಸೇನ್..
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಹೃದಯವ
ಗೆದ್ದವನು.
ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥವ ನೀಡಿದ
ಶ್ರೇಷ್ಠನಿವನು.
ವಿಭಿನ್ನವಾದ ನನ್ನ ಇವನ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ
ಸರಿಸಾಟಿ ಯಾರೆಂದು ನಾ
ತಿಳಿಯೆನು.

ಹೌದು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ, ಕೋಪವಿದೆ, ಹಾಸ್ಯವಿದೆ, ಭಾವುಕತೆ ಇದೆ. ಗೆಳೆತನದ ಮಧ್ಯೆ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಇದೆ, ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದು ಇದೆ.
ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹ ಎರಡನೇ ತರಗತಿಯಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅದೇನು ಪ್ರೀತಯೋ ಆ ದೇವನೊಬ್ಬನೇ ಬಲ್ಲ. ಅಂದು ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಇಲ್ಲದ ಸಮಯವನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆಂದೇ ನಾಲ್ಕಾರು ಚಾಕಲೇಟುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಯಾರೂ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ ನನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಶಾಲಾ ರಜಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಚಿಲ್ಲರೆ ದುಡ್ಡನ್ನು ಕೈ ಬಿಟ್ಟರೆ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿ ಬೀಳುವ ಚಡ್ಡಿಯ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಗುವ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನೂ ಅಂಗಡಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವನಿಷ್ಟದ ಮಿಲ್ಕ್ ಪೌಡರ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಖರೀದಿಸಿ ನಂಗೂ ತಿನ್ನಿಸ್ತಿದ್ದ. ಅದೇನಾಯ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಐದನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಬ್ಯಾಟ್ ವಿಷಯವಾಗಿ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮೈದಾನದಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ನಡೆದವರು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗೋಕೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. ಹಾಗಂತ ಅಷ್ಟೊಂದು ದ್ವೇಷ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇತ್ತು ಅಂತ ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ತಪ್ಪು, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮಾತನಾಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಸೆ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಿದ್ದರು ಕೂಡ “ಅವನು” ಮೊದಲು ಮಾತನಾಡಿಸಲೆಂಬ ಸಣ್ಣ ಸ್ವಾರ್ಥವೊಂದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಇತ್ತು.

ವರ್ಷಗಳು ಉರುಳಿದವು, ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಬೆಂಗಳೂರು ಹೋಗಿ ಸೆಟ್ಲ್ ಆದೆ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಲೆಂದಲೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ನಿರ್ಧಾರದಂತೆ ಇವನೂ ಕೂಡ ಸೆಕೆಂಡ್ ಪಿಯುಸಿ ಮುಗಿಸಿ ಮುಂದಿನ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟ.
ಅದೊಂದು ದಿನ ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ನಾನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಹಕೀಮನೊಂದಿಗೆ ದೂರದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ನನಗೆ ಇದೇನು ಕನಸಾ ಅಲ್ಲ ನನಸಾ ಅನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನೇರ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತು ಕೈ ಕೊಟ್ಟು “ಅಸ್ಸಲಾಮು ಅಲೈಕುಮ್” ಅಂದಾಗ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿತ್ತು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕಿ ಏನಾದರೂ ಮಾತನಾಡುವ ಅಂದರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಡ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದೇನೋ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ಜೋಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಂತ.. ಇದು ನಮ್ಮ ಗೆಳತನಕ್ಕೆ ತಧ್ವಿರುದ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಜೊತೆಯಾದ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನ ಮೊದಲಿಗಿಂತಲೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಸಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಮಾಯಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಕೈಕೊಟ್ಟಾಗ ನನ್ನ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಜೋತೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ, ಅವನ ಹುಡುಗಿ ಏನಾದರೂ ಗಿಫ್ಟ್ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಅದನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಲಿಚ್ಚನ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ತಮಾಷೆಗೆ ನನ್ನ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಎಳೆದಾಗ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಕೆಳಗಡೆ ಜಾರಿ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಮುಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಪೇಚಾಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಿದ್ದ, ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸೌದಿಯಿಂದ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬರುವ ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳ ಮೊದಲು ತನ್ನ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಮೊಬೈಲ್ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದರು ಕೂಡ, ಊರಿಗೆ ಬರುವ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿರುವ ನನಗೆ ನಿರಾಸೆ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ತನ್ನ ನೋವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸದೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವಿಷಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ, ಬದುಕಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಡವಿ ಬೀಳದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ.. ಹೀಗೇ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನದ ಕುರಿತು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಅದೊಂದು ಮುಗಿಯದ ಅದ್ಯಾಯ. ನಮ್ಮ ಈ ಸ್ನೇಹವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಸಾಗಲಿ ಎಂದು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇರಲಿ.

ಇಂದು ಹುಸೇನಿಯ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ, ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳೆಂಬ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವನ್ನೇ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿ ಅವನಿಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ಧೀರ್ಘ ಕಾಲ ಖುಷಿ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಬಾಳಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸದಾ ಇದೆ.

ಇಂತೀ ನಿನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯ
ಎಸ್ಸಾರ್ಜೆ ಮಾಡನ್ನೂರ್

Leave a comment

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 37 · ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 37

nenapinasanchi-manwoman

ಅಬ್ಬರದ ಭಾಷಣದಿಂದ
ದೇಶದ ದಿಶೆ ಬದಲಿಸಬಹುದು
ಹಸಿವಿಗೆ ಅನ್ನವೇ ಬೇಕು ..

ಅವನು ಮಸೀದಿಯೊಳಗೆ,
ಇವನು ಮಂದಿರದೊಳಗೆ,
ಮತ್ತಿಬ್ಬರು ಅವುಗಳ ಗೇಟಿನ ಹೊರಗಡೆ
ಬೇಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು..
— 

ಮಗ ಬೈಕಿನ ಮೊದಲನೇ
ರೈಡಿಗೆ ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ;
ಅಪ್ಪ ಅದರ ಸಾಲದ ಮೊದಲಿನ
ಕಂತಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ;


ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿಯ ಮರುದಿನ
ಈರುಳ್ಳಿಯ ಒಂದೊಂದೇ
ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ
ಒಳಗೊಳಗೇ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು;


ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಸಭ್ಯ
ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನ
ಪರಮಾನಂದಗಳು
ಬೆತ್ತಲೆ ದೇಹವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ;

ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.. · ಸಂಜೆ ಕಳೆದು ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ ..

ಸಂಜೆ ಕಳೆದು ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ …

sanje-1
ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲಾಗಿದೆ..
ನೆನಹುಗಳು ಬೆತ್ತಲಾಗಬಹುದು…

ಹೌದು .. ಪಡುವಣ ಅಂಬರ ಹೊಂಬಣ್ಣವನ್ನು ಪಡೆದು ಜಗಮಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕತ್ತಲಾಗುವ ಹೊತ್ತು.. ನೆರಳೂ ಜೊತೆಯಿರದ ಕತ್ತಲು!
ನಿನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿರಬಹುದು.. “ನಾನಿನ್ನ ನೆರಳು ಕಣೋ.. ” ಎಂದು ಪೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀನುಲಿದ ಆ ಸಂಧ್ಯಾ ತೀರ.. ನೇಸರ ತೋಯಿಸಿದ ಹೊಂಬಣ್ಣದ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ತಾಳೆಹಾಕಿ ನೀನಂದು ಸಂಭ್ರಮಪಟ್ಟಿದ್ದ ನೆನಪು! ಇರಲಿ ಬಿಡು.. ಕತ್ತಲೆಂದರೆ ‘ನೆರಳು’ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ತಾನೆ..

ಸೌ ದರ್ದ್ ಹೇ , ಸೌ ರಾಹತೇ
ಸಬ್ ಮಿಲಾ ದಿಲ್ ನಶೀ
ಎಕ್ ತೂಹೀ ನಹೀ… !

ಈ ದೂರದೂರಿನ ಸಂಜೆಯೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಂಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಊರಿನ ಹಳದಿಗೆಂಪು ಹರವಿ ಬಾನಿನೂರಿನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಾರ ಹೊಯ್ಯುವ, ಬಾನತುಂಬಾ ಕತ್ತು ಹೊರಳಿಸುವ ಕೀಲುಗುದುರೆಯ ಆಕಾರಗಳ ಕೆಂಬಣ್ಣ ಮೇಘಗಳು.. ಪಟಪಟನೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಚೀರಿ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಯ ಹಿಂಡು, ದಿನಚರಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬರುವ ಜನರ ಜೊತೆಗೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ಹಸುಗಳ ಹಿಂಡು.. ಶಾಲೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮ ಮೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಓಡೋಡಿ ಬರುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು,ಹೊಂಡಗಳ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಡಾಮರಿನ ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಕಾಣುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಾ ಬರುವ ಬಸ್ಸುಗಳು, ಕರ್ತನೆಡೆಗೆ ಬಾಗುವಂತೆ ಮೆದುಗಾಳಿಗೆ ತಲೆದೂಗುವ ಪೈರುಗಳು.. .. ಆಹಾ ನಮ್ಮೂರಿನ ಸೊಬಗೇ ಅಂಥದ್ದು… ಅದನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ನಡೆಯುವುದೆಂದರೆ ಕೋಟಿ ಬಣ್ಣದ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಗವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಎದೆ ಬಿರಿಯುವಂತೆ ಹಾಡುವುದು!.

ಯೇ ಶೆಹರೇ ತಮನ್ನಾ ಅಮೀರೊಂಕಿ ದುನಿಯಾ
ಏ ಖುದ್ಗರ್ಝ್ಹ್ ಔರ್ ಬೆಝಮೀರೋಂಕಿ ದುನಿಯಾ
ಯಹಾನ್ ಸುಖ್ ಮುಜೆ ದೋ ಜಹಾನ್ ಕ ಮಿಲಾ ಹೈ
ಮೇರಾ ಗಾವೋ ಜಾನೆ ಕಹಾ ಖೊ ಗಯಾ ಹೈ

ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಲವಾಯಿತು!. ಸಂಜೆಯ ಜಿಟಿಪಿಟಿ ಮಳೆಗೆ ಊರಿನ ದಾರಿಯ ಪ್ರತೀ ಕವಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಗಂಧವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ, ಎದೆಬಿರಿಯುವ ರಾಗಕೆ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಸಂಭ್ರಮಪಟ್ಟು ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಲ ಸರಿದು ಹೋಯಿತು. ಒಂದು ಹಿಡಿ ಒಲವು, ಒಂದು ಹಿತವಾದ ಕವಿತೆ… ಬದುಕು ಇನ್ನೂ ಬೇಯಬೇಕಿದೆ, ಬಾಡಿದ ಹೂವಿನಿಂದ ಎಸಳು ಉದುರುವಂತೆ ಒಂದೊಂದೇ ಕನಸನ್ನೂ ಅವಳ ಸಿಗದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ನಷ್ಟವಾದದ್ದು ‘ನಾನು’ ಅಲ್ಲವೇ ?

ದಿಲ್-ಇ-ನಾದಾನ್ ತುಜೆ ಹುವಾ ಕ್ಯಾ ಹೈ?
ಆಖಿರ್ ಇಸ್ ದರ್ದ್ ಕಿ ದವಾ ಕ್ಯಾ ಹೈ ?
ಹಮ್ಕೋ ಉನ್ಸೇ ವಫಾ ಕಿ ಹೈ ಉಮೀದ್
ಜೋ ನಹೀ ಜಾನತೇ ವಫಾ ಕ್ಯಾ ಹೈ ?

ಮನಸ್ಸು ತಾಳ ತಪ್ಪಿದಾಗ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಕೂಡ ತಪ್ಪೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಭೂತದ ಗೋರಿಯನ್ನು ಬಗೆದು ಬೇತಾಳವನ್ನು ಹೊರುವುದು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಸೋಲೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕಳಕೊಂಡದ್ದು ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಅಣಕವಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ದಿನಗಳು.. ಯಾರೂ ಸಾಗದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪಯಣ ಆರಂಭಿಸಿ ಯಾರೂ ಮುಟ್ಟದ ಗುರಿಯೊಂದನ್ನು ನಾನು ತಲುಪಿದ್ದೆ. ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲರೂ ಬದುಕಿನ ಪಾಠವನ್ನು ಉರು ಹೊಡೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಆದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಹೀಗೆ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗಿನ ಅವಿನಾಭಾವತೆಯನ್ನು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಪಿಟ್ಟು ಇಂದಿನ ನಾನಾದೆ.

ನೆನಪುಗಳು ಹೀಗೆ, ಅಕ್ಷಯ ಸಂಚಿಯದು..ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ ಮುಗಿಯದಷ್ಟು ಬಿಂಬಗಳು… ಇನ್ನೇನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕತ್ತಲಾವರಿಸುವ ಸಮಯ .. ತೀರ ತುಂಬಾ ನಿಯಾನ್ ದೀಪಗಳು ಹೊಳೆಯಳು ಶುರುವಿಟ್ಟಿದೆ.

ಕತ್ತಲೆಂದರೆ ನಿರಾಳತೆ. ಸದ್ದೆಲ್ಲ ಅಡಗಿ, ಮೌನ ಮೊದಲಾಗಿ ಮನಸು ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ.. ಕತ್ತಲೆಂದರೆ ಕಾಯುವಿಕೆ ಕೂಡ.. ಹೊರಬಾಗಿಲ ಹಾಕದೆ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಅಮ್ಮಂದಿರು, .. ಮತ್ತು ಅಲೆಯ ನಿಯ್ಯತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತೀರದಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಹುಡುಗರು, ಥೇಟ್ ನನ್ನಂತೆ!.

ಯೇ ಶಾಮ್ ಮಸ್ತಾನಿ .. ಮಧ್ಹೋಶ್ ಕಿಯ ಜಾಯೇ
ಮುಜೆ ಡೋರ್ ಕೊಯಿ ಕೀಂಚೆ ತೇರೆ ಔರ್ ಲಿಯೆ ಜಾಯೇ ..

ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

ಬಿಂದು · ಬಿಂದು – 13

ಬಿಂದು – 13

ನೀನೊಲಿಯದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ
ಪದಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕದೆ
ಗೋಜಲಾಗುವ ಕವಿತೆಗಳು
ಅಕ್ಷಿಪಟಲದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ
ಮಿಂಚಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ …

ಹುಸೇನಿ~

Leave a comment

ಬಿಂದು · ಬಿಂದು – 12

ಬಿಂದು – 12

hug-nenapinasanchi

ನಾನು ನಿನ್ನ ಎದೆಗವಿಚಿಕೊಂಡ
ಕ್ಷಣ, ದೂರದಲಿ
ಮುಳ್ಳು ಬೇಲಿಯನು
ಬಳ್ಳಿಯೊಂದು
ಮುಗ್ದವಾಗಿ ತಬ್ಬಿರುವುದು
ಗೋಚರಿಸಿತು …

ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

ಕಾಡುವ ಹನಿಗಳು · ನೆನಪಿನ ಹನಿ · ಬಿರಿಯದ ಮೊಗ್ಗು · ಬಿರಿಯದ ಮೊಗ್ಗು - 15

ಬಿರಿಯದ ಮೊಗ್ಗು – 15

ಆ ಮೋಟು ಜಡೆ, ನಿಚ್ಚಳ
ಕಣ್ಣುಗಳು..
ನಿಷ್ಕರುಣಿ ಕಾಲ ಯಾವುದನ್ನು
ಮರೆಸುತ್ತಿಲ್ಲ..
ಎಣ್ಣೆ ತೀರಿದ ಬತ್ತಿಯ ಕಮಟು
ಇನ್ನೂ
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಆರಿಲ್ಲ..

ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment