ಸ್ವಗತಗಳ ಸಾಂತ್ವನ (ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 39)

​ಹಸಿವಾಗಲು ಮಾತ್ರೆಯಿದೆ;
ಕೇರಿಯ ಅನಾಥ ಹುಡುಗ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,
ಹಸಿವಾಗದಿರಲು ಔಷಧಿ ಬೇಕಂತೆ..

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು
ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ
ಯುದ್ಧ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ;

ಒಡೆದ ಗಾಜು
ಮರು-ಜೋಡಿಸಲಾರದಂತೆ;
ಮತ್ತೆ ಬದುಕು ?

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಬಲ್ಲೆ;
ಜಗದಗಲ ಹರಡಿದ ಶೂನ್ಯತೆ ಒಂದನು
ಬಿಟ್ಟು


ಅವಸರಬೇಡ,
ಸಾವು
ನಿನ್ನ ಪಾದಕ್ಕಂಟಿದ ಚಪ್ಪಲಿ;

ಹಾಳೂರಿನ
ಹಾದಿಯಲ್ಲೊಂದು
ಮದುವೆ ದಿಬ್ಬಣಕೆ
ಎದುರಾದ ಶವಯಾತ್ರೆ;
ಮುದಿಯನೊಬ್ಬ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ

ಸ್ವಗತಗಳಲಿ
ಸಾಂತ್ವನವಿದೆ;
ಹೊರಸಾಯುವ
ಪದಗಳಿಗಿಂತ,
ಇರಿದ ನಿನ್ನೆಗಿಂತ, ಸಾವ ಕರೆವ ನಾಳೆಗಿಂತ..

ಹುಸೇನಿ ~

ಹೇಗಿದೆ ಹೇಳಿ

ಒಂದಷ್ಟು (ಅ)ಭಾವಗಳು -೧

1)
ನೀ ಗಾಢ ಮೌನಕ್ಕೆ ಜಾರಿದಾಗೆಲ್ಲ
ನನ್ನನ್ನು ಹಾಡುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ;

2)
ಮನುಷ್ಯ ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಮುಂಬಾಗಿಲನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದಿದ್ದ,
ಗೋಡೆ-ಬಾಗಿಲಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಸಾವು ಮನುಷ್ಯನ ಸೋಲಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು;

3)
ಅಬ್ಬರದ ಬೆಳಕಿನ ಹಿಂದೆಬಿದ್ದ ಜಗತ್ತು ಕತ್ತಲೆಗೂ ಬೆಳಕನ್ನು ತೊಡಿಸಿತು,
ನಿನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ಹಣತೆಯೊಂದು ಜಗದ ಕುಹುಕಕ್ಕಂಜಿ ಅಸುನೀಗಿತು;

4)
ಕೃತಕ ಬೆಳಕಿನ ಅಬ್ಬರಕೆ ಹೆದರಿದವನ ಕತ್ತಲು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿತು,
ಕತ್ತಲು ಕತ್ತಲಲ್ಲ ಆತ್ಮದೊಡಲ ಬೆಳಕು..

ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: