ಅಮ್ಮಂದಿರ ಕಥೆ, ಅಮ್ಮಾ.., ಅವಳು, ಕಾಡುವ ಹನಿಗಳು, ನೆನಪಿನ ಹನಿ, ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ಅವಳು …

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಹಾರಿಸ್ ಖಾನ್

೧.
ಬಹುಮಹಡಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಕಾಲಿಗೊಂದು ಕಾಲಾಳು,
ಕೋಣೆಗೊಂದು ಸೀಸಿ ಕ್ಯಾಮರಾ
ಅವಳು ಬಿಕ್ಕುವುದು ಮಾತ್ರ
ಗೋಡೆಗಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

೨.
ಸೂರ್ಯ ಸರಿದರೂ ಮನೆ ಮುಟ್ಟದ
ಮಗಳು;
ಜಾಗರಣದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ
ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಮುನಿಸು.

೩.
ಶಬ್ದವೇಧಿ ವಿದ್ಯೆಯ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು;
ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲಿಸಿ
ತೊಟ್ಟಿಲಿನ ಉಸಿರನ್ನು ಆಲಿಸಿ
ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟಳು ಅವಳು …

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 42, ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ಆಂತರ್ಯದ ಹನಿಗಳು [ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 42]


ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಹಜ,
ಇಳಿಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ
ಮಣಗುಡುವ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನು
ಬಿಟ್ಟು..

~

ಒಂದಿಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಬೀಜಗಳಿವೆ
ನಿನ್ನ ಮನದ ಮಣ್ಣ
ಹದ ಮಾಡಿಕೋ;

~

ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಹೇಳಲಾಗದು;
ವಸಂತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ
ಮರುಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯುವುದು
ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ ..

~

ಮನಸು ತೆರೆದುಕೋ;
ಸಹ್ಯಕೆ ಮುನಿಸು ತೋರುವ
ತಿರುವುಗಳಾಚೆ
ತುಂಬಾ ಖಾಲಿ ಅವಕಾಶ..

~

ಸುಲಭಗೊಳಿಸು;
ಸೋಲು,ಗೆಲುವುಗಳೆರಡೂ
ನಿನ್ನದೇ

~

ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದ
ಧರ್ಮ ಪಂಡಿತ
ಅವಳ ಬರಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರ
ಕಾವಿಗೇ ಬೆಚ್ಚುವನು;

ಹುಸೇನಿ ~

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 39, ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 39

root

೧)
ಕಂಪ್ಪೌಂಡಾವೃತ ಬಹುಮಡಿಯ ಮನೆಯ
ಅಲ್ಸೇಶನ್ ನಾಯಿಗೂ..
ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂದು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಊಳಿಡುವ
ಬೀದಿನಾಯಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ
ಬರಿಯ ‘ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ’
೨)
ಸಮಯದ ವೇಗಕ್ಕೆ ಕುಪಿತನಾದವನು
ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹಾಕಿದ;
ಆದರೂ ಸಮಯ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು
ಈ ಸಮಯದ ಸತ್ಯ…
೩)
ತನ್ನದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಡವರಿಗೆ ಧಾರೆ ಎರೆದವನೂ
ಆಗರ್ಭ ಶ್ರೀಮಂತ ಜಿಪುಣ ಇಬ್ಬರೂ ಸತ್ತರು
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಷ್ಟೇ…
ಮೊದಲನೆಯವನು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ
ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ..
೪)
ಕುಡಿಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಲಿತು ಹೊರಚಾಚಿ
ಹಾರಲಣಿಯಾಗಿ
ಆಕಾಶದತ್ತ ಮೊಗವಿಟ್ಟರೂ
ತಾಯಿ ಬೇರು
ಸಡಿಲವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ…
(ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ)
ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

ಬಿಂದು, ಬಿಂದು – 22

ಬಿಂದು – 22

ದೀರ್ಘವಾಗುವ ದಿನಗಳ
ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ;
ಕಿರಿದಾಗುವ ಇರುಳಿನ
ಬಗ್ಗೆ ಪರಿತಾಪವಿದೆ ..

ಬಿಂದು, ಬಿಂದು – 21

ಬಿಂದು – 21

ಸಾವಿನ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು
ಮಾತನಾಡುವ ನಿಮ್ಮ ಪೈಕಿ
ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟದ ನಾನು
ಯಾವತ್ತೂ ಪರಕೀಯ…

ಬಿಂದು, ಬಿಂದು – 20

ಬಿಂದು – 20

ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನೇ
ಆಟಿಕೆಯಾಗಿಸಿದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ;
ಮತ್ತದರಲ್ಲೇ ಆಡಿ ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳು;
ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವೆಂದರೆ ಮತ್ತೊಂದು
ಆಟ ಅಷ್ಟೇ ….

ಹುಸೇನಿ ~

ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.., ಸಂಜೆ ಕಳೆದು ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ ..

ಸಂಜೆ ಕಳೆದು ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ …

sanje-1
ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲಾಗಿದೆ..
ನೆನಹುಗಳು ಬೆತ್ತಲಾಗಬಹುದು…

ಹೌದು .. ಪಡುವಣ ಅಂಬರ ಹೊಂಬಣ್ಣವನ್ನು ಪಡೆದು ಜಗಮಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕತ್ತಲಾಗುವ ಹೊತ್ತು.. ನೆರಳೂ ಜೊತೆಯಿರದ ಕತ್ತಲು!
ನಿನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿರಬಹುದು.. “ನಾನಿನ್ನ ನೆರಳು ಕಣೋ.. ” ಎಂದು ಪೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀನುಲಿದ ಆ ಸಂಧ್ಯಾ ತೀರ.. ನೇಸರ ತೋಯಿಸಿದ ಹೊಂಬಣ್ಣದ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ತಾಳೆಹಾಕಿ ನೀನಂದು ಸಂಭ್ರಮಪಟ್ಟಿದ್ದ ನೆನಪು! ಇರಲಿ ಬಿಡು.. ಕತ್ತಲೆಂದರೆ ‘ನೆರಳು’ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ತಾನೆ..

ಸೌ ದರ್ದ್ ಹೇ , ಸೌ ರಾಹತೇ
ಸಬ್ ಮಿಲಾ ದಿಲ್ ನಶೀ
ಎಕ್ ತೂಹೀ ನಹೀ… !

ಈ ದೂರದೂರಿನ ಸಂಜೆಯೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಂಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಊರಿನ ಹಳದಿಗೆಂಪು ಹರವಿ ಬಾನಿನೂರಿನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಾರ ಹೊಯ್ಯುವ, ಬಾನತುಂಬಾ ಕತ್ತು ಹೊರಳಿಸುವ ಕೀಲುಗುದುರೆಯ ಆಕಾರಗಳ ಕೆಂಬಣ್ಣ ಮೇಘಗಳು.. ಪಟಪಟನೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಚೀರಿ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಯ ಹಿಂಡು, ದಿನಚರಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬರುವ ಜನರ ಜೊತೆಗೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ಹಸುಗಳ ಹಿಂಡು.. ಶಾಲೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮ ಮೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಓಡೋಡಿ ಬರುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು,ಹೊಂಡಗಳ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಡಾಮರಿನ ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಕಾಣುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಾ ಬರುವ ಬಸ್ಸುಗಳು, ಕರ್ತನೆಡೆಗೆ ಬಾಗುವಂತೆ ಮೆದುಗಾಳಿಗೆ ತಲೆದೂಗುವ ಪೈರುಗಳು.. .. ಆಹಾ ನಮ್ಮೂರಿನ ಸೊಬಗೇ ಅಂಥದ್ದು… ಅದನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ನಡೆಯುವುದೆಂದರೆ ಕೋಟಿ ಬಣ್ಣದ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಗವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಎದೆ ಬಿರಿಯುವಂತೆ ಹಾಡುವುದು!.

ಯೇ ಶೆಹರೇ ತಮನ್ನಾ ಅಮೀರೊಂಕಿ ದುನಿಯಾ
ಏ ಖುದ್ಗರ್ಝ್ಹ್ ಔರ್ ಬೆಝಮೀರೋಂಕಿ ದುನಿಯಾ
ಯಹಾನ್ ಸುಖ್ ಮುಜೆ ದೋ ಜಹಾನ್ ಕ ಮಿಲಾ ಹೈ
ಮೇರಾ ಗಾವೋ ಜಾನೆ ಕಹಾ ಖೊ ಗಯಾ ಹೈ

ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಲವಾಯಿತು!. ಸಂಜೆಯ ಜಿಟಿಪಿಟಿ ಮಳೆಗೆ ಊರಿನ ದಾರಿಯ ಪ್ರತೀ ಕವಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಗಂಧವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ, ಎದೆಬಿರಿಯುವ ರಾಗಕೆ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಸಂಭ್ರಮಪಟ್ಟು ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಲ ಸರಿದು ಹೋಯಿತು. ಒಂದು ಹಿಡಿ ಒಲವು, ಒಂದು ಹಿತವಾದ ಕವಿತೆ… ಬದುಕು ಇನ್ನೂ ಬೇಯಬೇಕಿದೆ, ಬಾಡಿದ ಹೂವಿನಿಂದ ಎಸಳು ಉದುರುವಂತೆ ಒಂದೊಂದೇ ಕನಸನ್ನೂ ಅವಳ ಸಿಗದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ನಷ್ಟವಾದದ್ದು ‘ನಾನು’ ಅಲ್ಲವೇ ?

ದಿಲ್-ಇ-ನಾದಾನ್ ತುಜೆ ಹುವಾ ಕ್ಯಾ ಹೈ?
ಆಖಿರ್ ಇಸ್ ದರ್ದ್ ಕಿ ದವಾ ಕ್ಯಾ ಹೈ ?
ಹಮ್ಕೋ ಉನ್ಸೇ ವಫಾ ಕಿ ಹೈ ಉಮೀದ್
ಜೋ ನಹೀ ಜಾನತೇ ವಫಾ ಕ್ಯಾ ಹೈ ?

ಮನಸ್ಸು ತಾಳ ತಪ್ಪಿದಾಗ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಕೂಡ ತಪ್ಪೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಭೂತದ ಗೋರಿಯನ್ನು ಬಗೆದು ಬೇತಾಳವನ್ನು ಹೊರುವುದು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಸೋಲೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕಳಕೊಂಡದ್ದು ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಅಣಕವಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ದಿನಗಳು.. ಯಾರೂ ಸಾಗದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪಯಣ ಆರಂಭಿಸಿ ಯಾರೂ ಮುಟ್ಟದ ಗುರಿಯೊಂದನ್ನು ನಾನು ತಲುಪಿದ್ದೆ. ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲರೂ ಬದುಕಿನ ಪಾಠವನ್ನು ಉರು ಹೊಡೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಆದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಹೀಗೆ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗಿನ ಅವಿನಾಭಾವತೆಯನ್ನು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಪಿಟ್ಟು ಇಂದಿನ ನಾನಾದೆ.

ನೆನಪುಗಳು ಹೀಗೆ, ಅಕ್ಷಯ ಸಂಚಿಯದು..ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ ಮುಗಿಯದಷ್ಟು ಬಿಂಬಗಳು… ಇನ್ನೇನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕತ್ತಲಾವರಿಸುವ ಸಮಯ .. ತೀರ ತುಂಬಾ ನಿಯಾನ್ ದೀಪಗಳು ಹೊಳೆಯಳು ಶುರುವಿಟ್ಟಿದೆ.

ಕತ್ತಲೆಂದರೆ ನಿರಾಳತೆ. ಸದ್ದೆಲ್ಲ ಅಡಗಿ, ಮೌನ ಮೊದಲಾಗಿ ಮನಸು ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ.. ಕತ್ತಲೆಂದರೆ ಕಾಯುವಿಕೆ ಕೂಡ.. ಹೊರಬಾಗಿಲ ಹಾಕದೆ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಅಮ್ಮಂದಿರು, .. ಮತ್ತು ಅಲೆಯ ನಿಯ್ಯತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತೀರದಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಹುಡುಗರು, ಥೇಟ್ ನನ್ನಂತೆ!.

ಯೇ ಶಾಮ್ ಮಸ್ತಾನಿ .. ಮಧ್ಹೋಶ್ ಕಿಯ ಜಾಯೇ
ಮುಜೆ ಡೋರ್ ಕೊಯಿ ಕೀಂಚೆ ತೇರೆ ಔರ್ ಲಿಯೆ ಜಾಯೇ ..

ಹುಸೇನಿ ~

Leave a comment

ನೆನಪಿನ ನಲ್ಲೆಯೊಡನೆ ಪಿಸುಮಾತು, ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು - 16, ಹುಸೇನಿ_ಪದ್ಯಗಳು

ನೆನಪಿನ ನಲ್ಲೆಯೊಡನೆ ಪಿಸುಮಾತು… (ಹುಸೇನಿ ಪದ್ಯಗಳು – 16)

ನಿನ್ನ ಮೌನ
ದೊಳಗಿನ ಮಾತಿನ
ಅರ್ಥ ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲಿ
ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ
ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ…
__

ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಜನ್ಮ
-ವಿರುವುದಾದರೆ
ಹಗಲಿರುಳೆನ್ನದೆ
ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಚುಂಬಿಸೋ
ಮುಂಗುರಳಾಗಿ
ಹುಟ್ಟಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಕಣೇ..!
__

ಹೂತು ಹಾಕಿದ್ದ
ಆ ನಿನ್ನ ಬೇಡದ
ನೆನಪುಗಳು
ನಿನ್ನೆಯ ಮಳೆಗೆ
ಟಿಸಿಲೊಡೆಡಿವೆ…
__

ಹೇಯ್ ಮಾತಿನಮಲ್ಲಿ,
ಆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಕುಡಿ
ನೋಟಕು , ಗಾಢ ಮೌನಕೂ
ಏನೋ ಹೇಳಕ್ಕಿದೆಯಂತೆ
ಕೊಂಚ ಅವಕ್ಕೂ ಮಾತು
ಕಲಿಸಬಾರದೇ …?
__

ನಿನ್ನ ಕಣ್-ಸನ್ನೆಯ
ಭಾಷೆಯ ಮೀರಿಸದ
ಹೊರತು
ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರದ(ಭಾಷೆಯ, ಮಾತಿನ)
ರೂಪ ಕೊಡುವವರ
ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ
ಪರಿತಾಪವಿದೆ…
__

ಮಳೆ ನಿಂತರೂ
ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ
ಹನಿ,
ನೀನು..

Leave a comment